مطابق تبصره بند «ت» ماده 107 قانون برنامه هفتم، به منظور پرهیز از موازی کاری و صرفهجویی در هزینههای دولت، راهاندازی هرگونه سامانه جدید با گستره ملی و فرابخشی صرفا پس از کسب مجوز از وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات امکانپذیر است. با توجه به اینکه این مسوولیت به سازمان فناوری اطلاعات ایران سپرده شد، طرح ساماندهی و معماری سامانههای ملی و فرابخشی در دولت به عنوان بخشی از معماری سازمانی دولت در چارچوب ملی معماری سازمانی ایران تعریف و از نیمه دوم سال 1403 آغاز شده است
محدوده طرح از نظر نوع سامانههای مورد بررسی، سامانههای ملی و فرابخشی است. سامانههای ملی-فرابخشی آن دسته از سامانهها هستند که به دلیل ماموریتهای خاص خود و همچنین همپوشانی و اشتراک کارکردی با دیگر دستگاهها و سازمانها، به عنوان ابزارهای کلیدی در بهبود هماهنگی و یکپارچگی خدمات در سطح ملی شناخته میشوند.
اهداف اصلی این طرح مهم ملی که توسط آزمایشگاه معماری سازمانی سرویسگرا دانشگاه بهشتی در دست انجام است، به قرار زیر است:
- شناسایی سامانهها ملی و بین دستگاهی در محدوده دستگاههای هدف
- الگوبرداری از تجارب کشورهای در مورد ساماندهی سامانههای ملی
- شناسایی فرصتهای بهبود (حذف سامانههای موازی، یکپارچگی سامانههای مشابه)
- شناسایی تداخلات ماموریتی که منجر به ایجاد سامانه موازی شده است
- تدوین معماری مطلوب سیستمهای کلان ملی و فرابخشی به عنوان معماری دولت الکترونیک
- تحقق الزامات تبصره بند ت ماده 107 قانون برنامه پنجساله هفتم
